(تقدیم به شعر های مریم هوله)

من پسر او هستم

 و اوست که می پرسد:

اگر اندام تنت کشویی جا می رفت

کی کجا کدامشان را در می آوردی ؟

حفره های پدید آمده از نبودشان را با چه پر می کردی ؟

اگر اندام تنم کشویی جا می رفت

همین حالا همین جا تمامشان را در می آوردم

بجایشان دستمال کاغذی جا می زدم

بعد می رفتم سراغ اندام دور ریخته ام

پازل وار من گذشته را او حال می کردم

انگشتم را حل می دادم توی سوراخ دماغش و می چرخاندم

با انگشت دیگرم گوشش را پاک می کردم

او مرا بر می داشت و در فواصل زمانی به تکه های از تنش می مالاند

باردارش می شدم و چیز های زیادی پس می دادم

چیز های که اندامشان کشویی جا می رفت

بعد او می نشست آنها را نگاه می کرد

مثل او تو

و من دست توی دماغش می کردم

مثل تو

الیاس قنواتی