از سيگاري كه روي آينه مي تكانم شروع مي كنم

                  حرفي ندارم     

                     همچنين مطمئن نيستم اين سيگار را       كجا خاموش مي كنم

                  اين اعتراض نيست                                                                            

                 هويت ملي ست     كه در چكمه ام پشت در باد مي خورد

                                                                من باد نمي خورم

                                                         چونكه حالا دارم حرف مي زنم

                                                              به شدت حرف مي زنم

                                                   اما شب      زمزمه ها را يكنواخت مي كند

                                                                  و اين طبيعي ست   

                                                                        جير  جير

موهاي آشفته اي هست         كه مال من است

قلب هاي مين گذاشته خنثي اي هست            كه مال من است

                                            من به داشتن اينها اعتراف نكنم     بهتر است

پاشويه خنكي هست در حوض خصوصي

حوضي كه هنوز نتوانسته ام اجاره كنم

   همچنين مقداري از اين سقف هاي پلاستيكي

   كه معمولاً روي حياط ها مي زنند

                                                           تا حوض ها لو نروند

                                                 به نداشتن اينها هم اعتراف نمي كنم

در هر حال شب ، شب است

و روز كه تا بحال پاي توي يك كفش كرده :  كه من چيز ديگري هستم

                                                                 هر بار كه مي آيم

كسي كه مي آيد ، لابد بوده

 آنكه مثل اين حكومت ها        ناگهان ظاهر مي شود   

                                      نبوده     پس چيز ديگري ست

روز را هم ...

ما كه نديديم        حتماً از اين زنهاي متولد خرداد است

                                    كه چند شخصيتي بودنشان          كار دستشان داده

                                    اما كار دست من نمي دهد         هيچ پررو تر از ايني

                                             جز همزيستي سالمي كه آدم ها

درتحمل همديگر مي كنند

از روشها بدم مي آيد                   همهء روشها

                                        روشهاي بسته بندي راه رفتن

                                        روشهاي عاشق شدن           عشقبازي كردن

من فقط دوست دارم      همين !

                                          هرچند بدبحتانه شايد شبيه ديگران !

پوستم را خودم دوخته ام

همچنين     ماتيكي         كه لبم را هر روز          گاز مي گيرم

به شدت راست مي گويم

رنگم           مثل ادامهء ايين آدمهايي كه حتماً مي ميرند           كبود است

                           از ادامه بودن هرچند لذت نمي برم

لذت نمي برم           اما ازاين ماست موسير و     شاعران ناياب و     سيگار

                                     نمي شود گذشت                  

مثل سينما         كه كمبود تخمه را براي احمق ها        جبران نمي كند

خودم را مشمبا مي كنم هروقت مي زنم بيرون

                       هروقت ماست موسير    يا سيگار     يا مشمباي بچه ام تمام شده

اين است كه هر بار بر مي گردم              شوهرم را سيل مي برد

چون جاكفشي و جالباسي             دم در             الزامي ست

                               ( وگرنه ديگر به كل غرق مي شدم )

حالا بو بكشيد             بو

از در بياييد                 تو

من نشسته ام             و از سقف هاي پلاستيكي حرف مي زنم

                             كه لا اقل         روي اين كشور كوچولو       مطمئنم

                             به همان اندازه كه از خاكسترهاي روي آينه

                             و سيگاري            كه روي خودم        خاموش كرده ام !

                                                                       مريم هوله

دوران 

بي دار             

 شاعر

كه باشي رسيده به چوبه                    

تجسمت در حال بهبوديست

واين نقاهت

دوران حال هايت را

نزديك مي كند به تخيل

شاعرانه:

يكي بود؟

يكي نبود.

اصلاً غير از گنبدي كه زير چشم

كبود بود

يكي بود؟

مادر بزرگ

به جان عزيزت

به گور

و به هرچه كنده اي ...

اين شال گردن را

با قصه هايت بافته اي.

به داري كه پايش                                                       

هر روز گريه مي كني سوگند                                                 

شاعر

تجسمت در حال بهبوديست

             نوید سالم زاده

چرند و .........

اصطلاحات کیفی این خبر به قدری ناقص  که من قسط میدهم 24 ماهه با سود هفته ای یک مرده.

گزارش پاچه خواری از    شبکه ببخشید شما          ببخشید کسی از ما معذرت خواهی کرد!

شروع می شود          بدون میکروفن            پلان:

                                                                   دیشب حوالی ساعت بدبختی در ایستگاه 6 یا 9 نمی دانم مثل هم نوشته بر عکس میشوند

بهزاد نازنین از اقای جمهور     فنس باز    با دهنی مست سخنرانی کرد      میکرد!

]  عزبزان بی شرف  ابن شعر هنوز روایی نشده! که فکر میکنید روایت افعال زباد                          

  میخواهد

               حدیث خودم حدیث شما نیست     که نیست.[

حالا که داریم می میریم

به درک می میریم

یک نفر در گوشم نگفت و شنیدم که نگفت:

                                                     ] حالا که داریم می میریم

                                                       به درک می میریم

                                                       دنبال چیزی شرعی مثل خودکشی

                                                                                         می گردم[

دیشب حوالی ساعت بدبختی بهزاد نازنین سخنرانی داشت و پس از کاشت   داشت

برداشت

خواست همه چیز را بنویسد که یک نفر همه چیز را نوشت

                                                      ((حالا  شاعر  تو از قمری  کمتری ))

اقای بیلاخ این پیغام را به جای کبوتر هر کجا که میبری  ب000

] درست همین جا بود که می گویند گزارشگر! خودش را کشت کشته نشد و ابن نوشته برای همیشه زبر تختش ماند[

فاجعه ی قرن نبود که ممکو از زیر الوار و سنگ و محمدی و کلم بنفش  خواست بگوید

          که تمام شبکه های خبری سانسور اعلام کردند چیزی اعلام نشده

        و کسی نفهمید انکس که لو نمیرفت ارزش لو رفتن نداشت.

بعضی چیزها به دل ادم می ماسند

                                           مثل سفر به تو  

                                           دیدن ساعت 25

                                          و چند متر بیشتر خوابیدن با لورکا

] درست همین جا بود     اینجا    دنبالش نگرد

                                اینجا    گزارشگر

                                                        می

                                                              می

                                                                     رد[

                                                                          کجباف     

جشم هایت را اخر می خورم

هرچه باشد

روزی در ان ها نگاه می کردم

و برایت نی می زدم

امیر عبدالله زاده

چشم هایم را می بندم

باید ظهور پلی را حس کنم

 که دستا نش لطیف نیست

خدایا این عزراعیل چرا ول می گردد

من تکه ی خودم را می خواهم

زاگالا

زاگالا

زاگالا

الیاس قنواتی